دیشب رفتیم خونه خاله ام برای عرض تسلیت

خواهرشوهر خاله ام فوت شدند

نشستیم به حرف دیدم علی با زنگ پریده اومد بغلم نشست میگه مامان دلم درد میکنه

جدی نگرفتم بردمش دستشویی و برگشتم کمی هم شکمش را ماساژ دادم

آروم تر شد و رفت با سبحان بازی کنه

شب اومدیم خونه دوباره تو مسیر گفت مامان شکمم درد میکنه

نگران شدم ولی با فکر اینکه تو خونه بهش عرق نعنا و .. بدم گفتم خوب میشی

رسیدیم خونه همراه باباش رفت تخم مرغ بخره منم رفتم برای پخت شام

آخراش بود که علی جیغ بلندی کشید و زد زیر گریه

نفهمیدم چطور آماده شدم و همراه حسین بردیمش کلینیک

اونجام وقتی همه شدت درد علی را دیدن اجازه دادن بدون نوبت ویزیت بشیم

ولی دکتر همین چشمش به شکم علی و جای عملش افتاد سریع رو برگه نوشت اورژانسی ویزیت بشه و ما را فرستاد بیمارستان

از اونجایی که اون بیمارستانی که نوشته بود اسمش خیلی بد در رفته نبردمش و رفتیم یک بیمارستان دیگه که اورژانس مخصوص کودک داره و قبلا هم علی از همین بیمارستان اعزام شده بود بیمارستان تهران..

به محض اینکه دکترها فهمیدن علی عمل روده داشته سخت گیری هاشون شروع شد

بستری کردند

رگ گرفتند علی بد رگ هست و این باعث شد تمام خاطرات بیمارستان مفید از جلو چشمم رد شد دقیقا جیغ های حین رگ گیری، پارگی رگ ها و ...

تا صبح نتونستم بخوابم ولی خب علی آروم شد و تونست بخوابه

ازش عکس شکم گرفتن، سونو نوشتند و کلی آزمایش مختلف

برای صبح هم قرار شد جراح ویزیتش کنه تا صبح فقط یک بار دیگه درد شدید داشت و صبح حالش کاملا خوب شد

ولی خب مجبور شدیم تا حاضر شدن جواب آزمایشات و اومدن دکتر بمونیم

اتفاقا دکتر خودش که تو نوزادی پیشش پرونده داشت هم اومد وقتی معرفی کردم کامل ویزیتش کرد و بهم خاطر جمع کرد مشکل علی ربطی به عمل بعد تولدش نداره و ممکن نفخ باشه

ولی بعد از دیدن نتیجه سونو و دیدن عکس ها متوجه شدیم چیزی شبیه ساچمه تو روده است که چون تو مسیر دفع قرار داره جای نگرانی نیست

و بعد از دیدن آزمایشات و مطمعن شدن از صحت بچه مرخص شدیم و نفهمیدم علی منبع دردهاش چی بود

با چند تا حدس ما را فرستادند خونه

شاید دیشب کلا چند ساعت تو بیمارستان موندم ولی با هر رفتار پرستار و هر کاری که برای علی انجام میدادن زجر مرور خاطرات علی را تحمل میکردم

البته بگم دکتر و کادر دیشب بی‌نظیر و فوق العاده مهربون بودن